Sparisystkinin *

Þetta eru sparisystkini mín. Ég elska þau meira en sólina og tunglið. Hef átt þau eins lengi og ég man eftir mér og gæti ekki hugsað mér jörðina án þeirra.

Þrátt fyrir að á þessarri mynd séu þau líkari raðmorðingjum rússnesku mafíunnar en dýrlingunum sem þau í raun eru, finnst mér þau allra skemmtilegust í heimi, fyndnust og líka best.

Það eru forréttindi að eiga sparisystkini, því við þau rífst maður aldrei. Við eigum aðeins gæðastundir saman.

Fyrsta sunnudag apríl-mánaðar fermdist síðasta stráið. Elsku litla blómið okkar hún Sara, sem er líka guðdóttir mín og yndið eina. Við það tækifæri fæddist þessi dýrlega mynd og mun verða varðveitt eins og djásnið sem hún er það sem eftir lifir í virðulegum ramma, til vitnisburðar um merkisstundina sem hún stóð fyrir.

Sara er fyrirmyndarbarn sem allar mæður dreymir um að eiga. Falleg, gáfuð og góð. Hvað er hægt að biðja um meira. Fullkomin. Eins og þau öll.

Mér finnst ég vera rík og ég fyllist monti. Þau eru systkinin sem ég átti aldrei, -en átti þó alltaf.

Í sleik við skáldskapargyðjuna .. *

Lífð er stundum eins og sjóslys. En það þýðir þó ekki að við getum ekki sungið í björgunarbátunum.

Svona orti frægur vinur minn hann Voltaire, og gaf mér vingjarnlegt leyfi í leiðinni til að vippa yfir á hina ilhýru íslensku. Leyfa ykkur almúgamönnum og konum að heyra, hvað svo snjall maður hefði að segja um blákaldann veruleikann.

Hann vissi sitt hann Voltaire. Enda fransmaður með meiru. Hann skrifaði líka Birting, sem svo margir þekkja, og er frekar glaðhlakkalegt verk um skemmtilegri tíma en ég er að lýsa.

Veruleikinn er hverfull og allt það. Til þess þarf ég ekki meira en að glugga í leynikærastann, mögulega hommann og ástmanninn frá Bretlandseyjum, sjálfan Shakespeare, en þangað hverf ég stund og stund, þegar ég má vera að. Gleymi mér í löngum og djúsí draumi á Jónsmessunótt og legg hönd undir kinn í þungum þönkum yfir hverfulli ævi Hamlets.

Æj hvað erum við að kvarta. Svo man ég skyndilega að þetta er jú allt skáldskapur. Við megum alveg kvarta. Þegar ég segi við, á ég vissulega við mig sjálfa, engan annan, enda ekki mitt að dæma hvort einhver annar þarf að kvarta en aðeins ég sjálf.

En stundum er rosalega gott að kvarta, vera lítil í smá stund, grenja og setja svo aftur upp öndunargrímuna. Fyrst á sjálfan sig, síðan á farþegann við hliðina á sér. Þannig kenna flugfreyjurnar okkur handtökin til að lifa af.

En þá erum við að vísu komin í háloftin. Hætt um borð í skipbrotinu hans Voltairs. En það er líka allt í lagi. Öll slys eiga sér leið út. Er það ekki.

- 23.02 2012 -

Dýrmætasta stund lífs míns. Fallegasta dag veraldar. þegar ég fékk elsku litlu dásemdina fyrst í fangið. Tilganginn minn. Yndislegust og allra barna best. Ástæða þess að ég lifi. Allt sem skiptir máli. Enda er oftast ókeypis allt það sem er best. 

Í dag eru liðin tvö ár síðan lífið breyttist á einni nóttu. Tók U beygju þrátt fyrir mikinn undirbúning og tilhlökkun. Raunin varð kannski ekki eins rómantísk en tilveran er svo miklu betri þegar hún er alla vega á litinn. Ekki bara bleik.

Verði maður aldrei þreyttur er erfitt að meta góðan nætursvefn. Allt er þess virði og svo miklu meira til. Ég fyllist nostralglíu og brosi blítt út í annað þegar ég rifja upp tímana sem við höfum átt saman. Svo miklar og stórkostlegar breytingar á stuttum tíma. Dýrmætum tíma. Þeim allra dýrmætasta.

Tíminn er það mikilvægasta sem við getum gefið börnunum okkar.

Njótum stundanna, nú sem ávallt. Þær þjóta hjá alltof fljótt.

  

Í dag kann elsku allra best mín svo mikið og margt. Skemmtilegra barn er ekki til, né skýrara. Fallegra, gáfaðra, fyndnara, klárara.

Ég get ekki með nokkrum hætti útskýrt hvað ég var að gera áður en ég eignaðist hana. Undirbúa mig ? Hver veit.

Við fögnuðum þessum merku tímamótum með hækkandi sól og mörgum gjöfum. Það er svo gott að geta glatt litla sál. Mamman eldaði allt sem elsku barninu þykir gott og allt er leyfilegt fyrir afmælisbörn. Líka egg og spagetti í morgunmat. Avacato og grjónagrautur. Heimabakaðar bollur með miklu smjöri og ostskeiðum, eins mörgum og heimasætan gat í sig látið. Allt er í boði. Og elsku barnið vill ekki köku. Bara blása á kertið. Það er líka alveg í lagi. Hún kann afmælissönginn og syngur með. Sjálfri sér til heiðurs. Þannig á það að vera.

Í dag ætlum við svo í Ævintýragarðinn með uppáhalds og safna svo fjölskyldunni saman á skemmtilegu veitingastað þar sem þjónarnir hylla heiðursgestinn og klappa. Afmælisbarnið á athylina alla. Líka á laugardaginn þegar elsku vinirnir mæta í blöðrur og barbapabbaboð.

Mikið er gaman að vera mamma. 

Mamma væmin *

BARNIÐ ÞITT MUN GERA

ÁSTINA MEIRI
DAGANA STYTTRI
NÆTURNAR LENGRI
VÍSAREIKNINGANA HÆRRI
HEIMILIN GLAÐARI
FÖTIN TÆTTARI
FORTÍÐINA TÝNDA
EN
FRAMTÍÐINA ÞESS VIRÐI AÐ LIFA FYRIR


Svo satt

Ástæðan fyrir því að ég anda er fyrir LÍF

Ég skil ekki hvað ég var að væflast um, áður en ég eignaðist hana
.. mjög skrítið allt saman.

Þetta ferli að eignast barn.
Kynnast því, elska og verða háður !



Jebb, ég er væmin,
og því til heiðurs
.. farin að skrifa mömmupistla,
fyrir FORELDRAHANDBOKINA.COM

Tjékk it *

Anda inn ... Anda út ! x

Ég er svolítið þessi, þessa dagana
- reyna að ofhugsa ekki allt og alla

Ekki heldur þetta atriði með að vera á Íslandi, í atvinnuleit og barnið laust við leikskólapláss. Þriðja háskólagráðan handan við hornið og allt að gerast.

Í orðsins fyllstu.

En það er gaman.

Þetta vildi ég !

Ég er að njóta stelpnanna minna. Svo mikið. Sem halda mér réttu megin við línuna, alla daga. Mér finnst vináttan svo dýrmæt. Og ég svo rík. Af elsku stelpunum sem standa alltaf við hliðina á mér. Sama hvað. Stappa í mig stálinu og hlusta á nöldrið.

Það er ómetanlegt.

Jóla-Jóla-Jóla !!

Jólin eru að koma, í kvöld. Næstum því. Ég hef aldrei verið svona sein og gamlar konur eins og ég taka stressinu verr en unglambið sem ég var fyrir barnsburð. Svei mér þá. Kannski hefur sveitaeinagrunin leikið mig svona glatt en ég þarf að trappa mig upp í geðveikina og ég get ekki verslunarmiðstöðvar nema í örskömmtum. Sem er svo sem ágætt. Jólin eiga ekki heima þar.

Ég er búin að baka af mér rassinn í orðsins fyllstu og leita nú logandi ljósi að rassfylltum sokkabuxum. Á einhver svoleiðis. Örugglega keppnisgræja ef út í það er farið. Það er nefnilega á árstíðum sem þessum sem ég væri til í örlítið meira kjöt á beinin. Helvíti er kalt.

Prófin eru skiluð og vonandi að malla í efsta bakarofninum, þið vitið þessum sem gefur bara tíur. Loksins er stundin mín. Reyndar ekki aðeins mín, en það væri heldur ekkert gaman. Við Íseyjan hennar mömmu sinnar ætlum að njótast núna og skoða ljósin og gefa svöngum fuglum að borða. Skreyta piparkökur, skrifa á jólakort og pakka inn gjöfum sem koma frá hjartanu.

Hjálpa ömmu að undirbúa jólin og græða lífsgæði. Hitta fullt af skemmtisfólki og drekka ógrinni af kakó. Troða okkur út af mandarínum og kíkja í skóinn. Lea er nefnilega skíthrædd við skóinn og vill ekki hafa það að einhver gamall karl sé á ráfi um herbergið hennar að næturlagi. Ljái henni það hverjir sem vilja.

Að lokum ætlum við að fá útlanda-pabbann heim og sýna honum klakalandið fína og telja honum trú um að hér viljum við búa.

En þangað til.

Jóladress, -jólagjafir og jólakort.

Kemur allt með kalda vatninu.

Ég er farin í mömmuorlof

-í korter eða svo !

Með skemmtilegustu vinkonum í heimi

Leikhús-mús og lærdómur ! *

Hvað viltu verða, hvað viltu verða, hvað helduru þú sért. Óskorin trumbur barasta búkur, -sjáðu nú hver þú ert.

Þetta lag heldur tónleika í höfðinu á mér á hverjum degi.

Gosi er maðurinn sem dóttir mín elskar. Næst á eftir Lilla klifurmús. Pabbi hennar á ekki sjens í þessa gæja. Það er bara svoleiðis. Leikhússýki erfist sem sé rétt eins og augnlitur eða vaxtalag.

Saman dillumst við og dönsum yfir hugljúfum tónum leikhúsveislunnar og mamman gleðst óstjórnlega í hjarta sínu yfir að hafa alið barnið svona menningarlega upp. Fátt sem kætir mig meira en litla leikhúsrotta “mömmusinnardóttir” -í essinu sínu.

Það mæðir líka mikið á minni milli jóla og nýárs þegar uppáhald allra barna mætir í fyrsta skipti í hús húsanna. Mögum finnast meira að segja kröfurnar sem ég set á kornungt barnið stjarnfræðilegar og ekki í takt við nein rök en sjálf er ég fullviss að tuttugu og eitthvað mánaða óvitinn minn eigi eftir að sitja störf og vera móður sinni til sóma þegar hún hittir Galdrakarlinn í Oz, í eigin persónu.

Lífið á Íslandi er sem sé afar ljúft.

Það er ekkert nýtt. Ég dýrka það og dái. Fylltist ást og væmni og fæ gott í hjartað að hitta alla. Og þó hef ég hitt alltof fáa. Elsku prófin eru að gera mér lífið erfðara fyrir í skemmtilegheitum en þau nálgast óðfluga. Sem um leið gefur að próflokin eru handan við hornið og gleðin sem hefur lofað mér því hátíðlega að verða viðstöðulaust við völd.

Ég tryllist pínulítið í mömmuhjartanu að halda aðventuna hátíðlega með fyndnasta barni heims. Baka með henni fyrstu piparkökurnar og búa til snjókarla. Eins er vinkonuhjartað æsispennt að eyða tíma og njóta saman en svoleiðis deit eru svo sannarlega efst á stefnuskránni.

Gulrótin mín er í augsýn og vonandi að prófin endurspegli tímann sem ég hef eytt í að undirbúa þau. Mamman í mér er svo milljón sinnum samviskusamari en barnlausa pían fyrir örfáum árum. Mamman fær líka hærri einkunnir og því borgar sig ekkert að rugga bátnum.

Njótiði samvistanna, þið sem getið !

- og hinir .. kaffiskál og baráttukveðjur *

Dagsins í dag *

Ég er að reyna vera dugleg stelpa þessa dagana.  Sem og alla daga reyndar. En sérstaklega mikið núna.

Niðurtalning formlega hafin, og Ísland nálgast.

Ég veit fátt skemmtilegra en jólin og Íslands-ferðirnar sem fylgja þeim.

Í ár keypti ég eins fars flugmiða. Þó ég reikni með meiri Noregi .. þá veit ég ekki hvenær það verður. Mjög spennandi, og um leið ákaflega stressandi á sama tíma.

Og þar sem allt er svo skemmtilegt á Íslandi langar mig alls ekki að eyða dýrmætum tíma í bókalestur og prófaundirbúning. Svo nú er allt á þriðja snúningi að gera og græja sem mest. Vinna sér inn tíma.

Til að geta nú notið kaffibollans. Og kíkt í IKEA. Jólin byrja jú í IKEA ekki satt.

11.11.11

Ég á afmælismömmu í dag !



Fannst þessi mynd frekar mikið viðeigandi
.. sjáiði mömmuna passa ungana sína *

Það er engin tilviljun að mamma fái flottasta dag ársins
- hún er sjálf flottust !

Íseyjan hennar ömmu sinnar punktaði sig extra fínt í tilefni dagsins, fór í bleikan kjól .. ömmu sinni til heiðurs og ömmuprjón þar yfir. Smellti teyju í ört síkkandi hárið og sendi kveðju yfir hafið.



Mamma hennar setti hreint á rúmin og gerði húsið fínt, bakar súkkulaðiköku í tilefni dagsins og eldar extra góðan kvöldmat. Við erum á Íslandi í anda, í dag .. sem og alla daga *

Teljum svo mikið niður !
- tvær vikur *

Ískr

Af kaupfíklum og stelpumömmum .. allstaðar *

Ég á vinkonu hér í Noregi, sem kemur frá Rússlandi.

Augljóslega himinn og haf milli okkar, í menningu og uppruna. Himinn og haf væri reyndar vægt til orða tekið. En við erum báðar svo heppnar að eiga dætur á sama reki, og deilum öllum frítíma okkar saman með stelpuskjátunum okkar.

Ef ekki væri fyrir þær, og norsku eyðimörkina myndu leiðir okkar aldrei fléttast svona saman. Svona geta undarlegustu vináttur orðið til, sem aldrei myndu til dæmis verða í félagslega fjársjóðslandinu mínu, -Íslandi.

Dætur okkar eru uppruna síns vegna jafn ólíkar og epli og appelsína en auðvitað er allt gott um það að segja. Andstæður laðast oft að, og víkka skilning hvors annars á fjölbreytileika mannflórunnar. Næstum því mannfræðingurinn, on the side við bókmenntafræðina, sem talar. Það er önnur ástæða fyrir því að ég elska að tala við nágrannakonuna. Kynnast þveröfugum menningarkimum og mjög svo ólíkum viðhorfum á tilveruna.

Eitt fallegt (að mínu þjóðhverfa mati auðvitað) dæmi er það þegar einkadóttir þeirra hjónaleysa varð eins árs, og gjafmilda ég, sem ekkert geri nema gramsa í erfðarprinsessuna mína gjöfum og fatatuskum, bauðst í velvild minn til að lána stelpuskottinu einn af dásemdar kjólum heimasætunnar. Enda, af augljósum ástæðum á hún alltof marga, sem hún notar alltof sjaldan. Helvfokkings Noregur þar með sinni tilbreytingalausu viðveru.

Alla vega.

Í fyrsta sinn í næstum heilt ár, sem blessað barnið hefur mátt pukrast útslitnum fatagörmum, augljóslega sniðin fyrir hitt kynið, og ég er nokkuð viss um að kominnyfirfertugt pabbi hennar hafi arfleitt barnið sitt svo rausarlega af. Karlinn á forstjóralaunum það er að segja. En já, þarna sá ég sem sé í fyrsta sinn glampa, gleði og blik í mömmuaugum, rétt eins og ég þekki svo vel sjálf, og sennilega allar mömmur, þegar fallegar fatatuskur ber á góma. Takið eftir að fatatuskur hafa misst nánast allt gildi sitt í mínum persónulegu eigum eftir að ég eignaðist Íseyju mína, en í hennar þágu eru allar varnir óhindraðar .. og ég kaupi eins og ekkert sé barnið, -í það korter á ári sem ég kemst í búðir það er að segja, blessuð sé sveitin og allt það ! x Þeir sem skynja pirring í garðs Árdals rétt upp hönd ... * Hinir geta haldið áfram að njóta þess að búa í borg.

Nóg um það því eftir að ég bauð kjólinn fína,  til láns og sá loksins gleðiblikið góða (sem ég hélt alltaf að hana hreinlega skorti, sökum upprunans) áttaði ég mig á þeirri einföldu staðreynd að allar erum við mæður eins. Í grunninn. Stelpumömmur eru líka í algjörum sérflokki, að hafa kost á öllum þessum dásemdar kjólum, skóm og glingri.