Jóla-Jóla-Jóla !!

Jólin eru að koma, í kvöld. Næstum því. Ég hef aldrei verið svona sein og gamlar konur eins og ég taka stressinu verr en unglambið sem ég var fyrir barnsburð. Svei mér þá. Kannski hefur sveitaeinagrunin leikið mig svona glatt en ég þarf að trappa mig upp í geðveikina og ég get ekki verslunarmiðstöðvar nema í örskömmtum. Sem er svo sem ágætt. Jólin eiga ekki heima þar.

Ég er búin að baka af mér rassinn í orðsins fyllstu og leita nú logandi ljósi að rassfylltum sokkabuxum. Á einhver svoleiðis. Örugglega keppnisgræja ef út í það er farið. Það er nefnilega á árstíðum sem þessum sem ég væri til í örlítið meira kjöt á beinin. Helvíti er kalt.

Prófin eru skiluð og vonandi að malla í efsta bakarofninum, þið vitið þessum sem gefur bara tíur. Loksins er stundin mín. Reyndar ekki aðeins mín, en það væri heldur ekkert gaman. Við Íseyjan hennar mömmu sinnar ætlum að njótast núna og skoða ljósin og gefa svöngum fuglum að borða. Skreyta piparkökur, skrifa á jólakort og pakka inn gjöfum sem koma frá hjartanu.

Hjálpa ömmu að undirbúa jólin og græða lífsgæði. Hitta fullt af skemmtisfólki og drekka ógrinni af kakó. Troða okkur út af mandarínum og kíkja í skóinn. Lea er nefnilega skíthrædd við skóinn og vill ekki hafa það að einhver gamall karl sé á ráfi um herbergið hennar að næturlagi. Ljái henni það hverjir sem vilja.

Að lokum ætlum við að fá útlanda-pabbann heim og sýna honum klakalandið fína og telja honum trú um að hér viljum við búa.

En þangað til.

Jóladress, -jólagjafir og jólakort.

Kemur allt með kalda vatninu.

Ég er farin í mömmuorlof

-í korter eða svo !

Með skemmtilegustu vinkonum í heimi

Leikhús-mús og lærdómur ! *

Hvað viltu verða, hvað viltu verða, hvað helduru þú sért. Óskorin trumbur barasta búkur, -sjáðu nú hver þú ert.

Þetta lag heldur tónleika í höfðinu á mér á hverjum degi.

Gosi er maðurinn sem dóttir mín elskar. Næst á eftir Lilla klifurmús. Pabbi hennar á ekki sjens í þessa gæja. Það er bara svoleiðis. Leikhússýki erfist sem sé rétt eins og augnlitur eða vaxtalag.

Saman dillumst við og dönsum yfir hugljúfum tónum leikhúsveislunnar og mamman gleðst óstjórnlega í hjarta sínu yfir að hafa alið barnið svona menningarlega upp. Fátt sem kætir mig meira en litla leikhúsrotta “mömmusinnardóttir” -í essinu sínu.

Það mæðir líka mikið á minni milli jóla og nýárs þegar uppáhald allra barna mætir í fyrsta skipti í hús húsanna. Mögum finnast meira að segja kröfurnar sem ég set á kornungt barnið stjarnfræðilegar og ekki í takt við nein rök en sjálf er ég fullviss að tuttugu og eitthvað mánaða óvitinn minn eigi eftir að sitja störf og vera móður sinni til sóma þegar hún hittir Galdrakarlinn í Oz, í eigin persónu.

Lífið á Íslandi er sem sé afar ljúft.

Það er ekkert nýtt. Ég dýrka það og dái. Fylltist ást og væmni og fæ gott í hjartað að hitta alla. Og þó hef ég hitt alltof fáa. Elsku prófin eru að gera mér lífið erfðara fyrir í skemmtilegheitum en þau nálgast óðfluga. Sem um leið gefur að próflokin eru handan við hornið og gleðin sem hefur lofað mér því hátíðlega að verða viðstöðulaust við völd.

Ég tryllist pínulítið í mömmuhjartanu að halda aðventuna hátíðlega með fyndnasta barni heims. Baka með henni fyrstu piparkökurnar og búa til snjókarla. Eins er vinkonuhjartað æsispennt að eyða tíma og njóta saman en svoleiðis deit eru svo sannarlega efst á stefnuskránni.

Gulrótin mín er í augsýn og vonandi að prófin endurspegli tímann sem ég hef eytt í að undirbúa þau. Mamman í mér er svo milljón sinnum samviskusamari en barnlausa pían fyrir örfáum árum. Mamman fær líka hærri einkunnir og því borgar sig ekkert að rugga bátnum.

Njótiði samvistanna, þið sem getið !

- og hinir .. kaffiskál og baráttukveðjur *

Dagsins í dag *

Ég er að reyna vera dugleg stelpa þessa dagana.  Sem og alla daga reyndar. En sérstaklega mikið núna.

Niðurtalning formlega hafin, og Ísland nálgast.

Ég veit fátt skemmtilegra en jólin og Íslands-ferðirnar sem fylgja þeim.

Í ár keypti ég eins fars flugmiða. Þó ég reikni með meiri Noregi .. þá veit ég ekki hvenær það verður. Mjög spennandi, og um leið ákaflega stressandi á sama tíma.

Og þar sem allt er svo skemmtilegt á Íslandi langar mig alls ekki að eyða dýrmætum tíma í bókalestur og prófaundirbúning. Svo nú er allt á þriðja snúningi að gera og græja sem mest. Vinna sér inn tíma.

Til að geta nú notið kaffibollans. Og kíkt í IKEA. Jólin byrja jú í IKEA ekki satt.

11.11.11

Ég á afmælismömmu í dag !



Fannst þessi mynd frekar mikið viðeigandi
.. sjáiði mömmuna passa ungana sína *

Það er engin tilviljun að mamma fái flottasta dag ársins
- hún er sjálf flottust !

Íseyjan hennar ömmu sinnar punktaði sig extra fínt í tilefni dagsins, fór í bleikan kjól .. ömmu sinni til heiðurs og ömmuprjón þar yfir. Smellti teyju í ört síkkandi hárið og sendi kveðju yfir hafið.



Mamma hennar setti hreint á rúmin og gerði húsið fínt, bakar súkkulaðiköku í tilefni dagsins og eldar extra góðan kvöldmat. Við erum á Íslandi í anda, í dag .. sem og alla daga *

Teljum svo mikið niður !
- tvær vikur *

Ískr

Af kaupfíklum og stelpumömmum .. allstaðar *

Ég á vinkonu hér í Noregi, sem kemur frá Rússlandi.

Augljóslega himinn og haf milli okkar, í menningu og uppruna. Himinn og haf væri reyndar vægt til orða tekið. En við erum báðar svo heppnar að eiga dætur á sama reki, og deilum öllum frítíma okkar saman með stelpuskjátunum okkar.

Ef ekki væri fyrir þær, og norsku eyðimörkina myndu leiðir okkar aldrei fléttast svona saman. Svona geta undarlegustu vináttur orðið til, sem aldrei myndu til dæmis verða í félagslega fjársjóðslandinu mínu, -Íslandi.

Dætur okkar eru uppruna síns vegna jafn ólíkar og epli og appelsína en auðvitað er allt gott um það að segja. Andstæður laðast oft að, og víkka skilning hvors annars á fjölbreytileika mannflórunnar. Næstum því mannfræðingurinn, on the side við bókmenntafræðina, sem talar. Það er önnur ástæða fyrir því að ég elska að tala við nágrannakonuna. Kynnast þveröfugum menningarkimum og mjög svo ólíkum viðhorfum á tilveruna.

Eitt fallegt (að mínu þjóðhverfa mati auðvitað) dæmi er það þegar einkadóttir þeirra hjónaleysa varð eins árs, og gjafmilda ég, sem ekkert geri nema gramsa í erfðarprinsessuna mína gjöfum og fatatuskum, bauðst í velvild minn til að lána stelpuskottinu einn af dásemdar kjólum heimasætunnar. Enda, af augljósum ástæðum á hún alltof marga, sem hún notar alltof sjaldan. Helvfokkings Noregur þar með sinni tilbreytingalausu viðveru.

Alla vega.

Í fyrsta sinn í næstum heilt ár, sem blessað barnið hefur mátt pukrast útslitnum fatagörmum, augljóslega sniðin fyrir hitt kynið, og ég er nokkuð viss um að kominnyfirfertugt pabbi hennar hafi arfleitt barnið sitt svo rausarlega af. Karlinn á forstjóralaunum það er að segja. En já, þarna sá ég sem sé í fyrsta sinn glampa, gleði og blik í mömmuaugum, rétt eins og ég þekki svo vel sjálf, og sennilega allar mömmur, þegar fallegar fatatuskur ber á góma. Takið eftir að fatatuskur hafa misst nánast allt gildi sitt í mínum persónulegu eigum eftir að ég eignaðist Íseyju mína, en í hennar þágu eru allar varnir óhindraðar .. og ég kaupi eins og ekkert sé barnið, -í það korter á ári sem ég kemst í búðir það er að segja, blessuð sé sveitin og allt það ! x Þeir sem skynja pirring í garðs Árdals rétt upp hönd ... * Hinir geta haldið áfram að njóta þess að búa í borg.

Nóg um það því eftir að ég bauð kjólinn fína,  til láns og sá loksins gleðiblikið góða (sem ég hélt alltaf að hana hreinlega skorti, sökum upprunans) áttaði ég mig á þeirri einföldu staðreynd að allar erum við mæður eins. Í grunninn. Stelpumömmur eru líka í algjörum sérflokki, að hafa kost á öllum þessum dásemdar kjólum, skóm og glingri.

Rúmfræði ...

Við höfum sofið sirka svona síðastliðin tvö ár.

Ég á náttborðinu og Finnur þannig að hann hefur í heimsins mestu alvöru leitað til læknis vegna verkja í baki. Ég er sem sé meiri harðjaxl en hann.

Vegir ástarinnar eru órannsakanlegir. Ástar okkar til Leu Íseyjar það er að segja. Mér finnst samt ekkert betra í öllum heiminum en að grafa nefið ofan í hálsakot hennar eða himneskt hárið á kvöldin þegar hún skríður upp í, en deeem hvað er vont að vakna. Ef bara svona lítið barn tæki ekki svona mikið pláss !

Stærðin sem skiptir ekki alltaf máli ..

X O X O

Ég bý með ákaflega fyndnum manni.

Þeir sem þekkja hann vita að eitt af upphalds leikföngum hans í heiminum eru sjónvarpsfjarstýringarnar. Undanfarin kvöld hefur hann eftirlátið mér þeim, sem telst í minnsta falli undarlegt og ákaflega ólíkt honum. Fyrst um sinn hélt ég hann væri að efla sjónvarpssýki mína, enda hef ég verið nær dauða en lífi í langan tíma í alltof mörgum skólaverkefnum, pislaskrifum og ritgerðardruslugerðum. Hef varla litið upp og lært langt fram á nótt. Dagana nýtt í sömu iðju um leið líka.

Óumbeðin fékk ég svo þessar fínu fjarstýringar í hendurnar á dögunum og þá fær maður það sem maður borgar fyrir. Finnur gat alveg vitað hvað hann væri að kalla upp á sig, því undanfarin kvöld höfum við hlegið og grátið yfir örlögum ríku krakkanna í New York borg þar sem slúðurstelpan fer á kostum.

Lengi vel taldi ég mig sitja eina um hituna. Dæmið hafði snúist við og nú var ég orðin sjónvarpssjúka sófaklessann en Finnur sturlaði vinnualkinn á hliðarlínunni.

Það var ekki fyrr en í kvöld, sem við sitjum samkvæmt venju, ég með tebollann minn og pringlesboxið, og Finnur fúlskeggjaður með tölvuna niðurgrafna í fanginu sem hann veinar upp yfir sig eins og gospelsöngkona yfir afdrifaríkum orðum Blair um ástir sínar á Chuck. Hann var þá að horfa allan tímann lævís eins og refur og líkaði það sem hann sá.

Hann myndi náttúrulega aldrei viðurkenna það. Fékk sennilegast eitthvað í augað af öllu tölvuglápinu sem passaði svona fínt við söguþráð sápunnar í sjónvarpinu.

Ah góða gossip. Gotta love it.

LÍFSINS, ..

Svo satt og rétt,
.. og mikilvægt að hafa í huga
- í dag og alla daga !

Ég faðma stelpuna mína extra fast
- í kjölfar allra ljótu barnafréttanna undanfarið
Hræðilegastar og allra verstar !

Rækileg áminning um það sem skiptir máli í lífinu,
- og þá breytir nákvæmlega engu hvort það rigni eða skíni sól
Þegar maður hefur þá sem maður elskar enn hjá sér



Já, ég er væmin í dag,
- það má
.. til miðvikudags *

DAGSINS *

Hvernig á að elska barn,

Vera til staðar. Finna kisur, -og kyssa þær. Segja já eins oft og mögulegt er. Leyfa þeim að berja í potta og pönnur. Lesa bækur upphátt og með ánægju. Hvetja til kjánaláta. Upphefja barnið í sjálfum sér. Ef þau eru pirruð, -setja þau í bað. Hlægja mikið. Leita að hinu jákvæða. Muna hvað þau eru lítil. Viðhalda glampanum í augunum. Horfa saman á teiknimynd í náttfötunum. Kenna tilfinningar. Muna hvað það er mikilvægt að vera barn. Plana að byggja saman geimskip. Gleðjast saman. Hætta að öskra.  Koma þeim á óvart. Tjá ást sína. Oft, og mikið.

Börn eru kraftaverk !

Eigiði finan föstudag

- það ætla ég að gera ! x

Epli ~ Rósir & Drekar

Það er sagt að bæði umhverfi og menning skilgreini sjálfa sig út frá mismuninum við aðra. Þannig upplifi ég fólkið í kringum mig og skilgreini sjálfa mig um leið. Út frá því sem ég á sameiginlegt, og þess sem skilur að.

Ef engin væri vondur, vissum við ekkert hvað góðmennska væri heldur. Við verðum að hafa andstæðurnar til að skilja á milli. Vera þakklát fyrir það góða, kunna að meta fegurðina því sá sem hefur aldrei upplifað ljótleika eða mótbyr skilur ekki í hverju sigrarnir eru fólgnir. Einmitt í því að skynja muninn á milli.  Það væri engin dagur án nætur, engin sól án skugga. Maður verður að upplifa báða heima. Það er ekki hægt að upplifa endalausa sælu án þess að fá upp í sig bragð af biturð. Þannig virkar þetta. Og í því fer fegurðin fólgin. Trúi ég.

Ég furða mig svo oft á því hvernig gæðum heimsins er misskipt. Sumir virðast hafa allt, fegurð, gáfur og góðmennsku meðan aðra virðast skorta allt. Hvernig má það vera. Og sjálf er ég engin dómari. En auðvitað eru skemmdu eplin jafn nauðsynleg og fallegu rósirnar, til þess að skynja muninn. Þar er lykillinn fólgin. Og mikið ilma rósirnar guðdómlega. Eftir að hafa eytt tíma í gróðarstíju myglu og óreiðu.

Rétt eins og að þamba vatn eftir ráp í eyðimörk, borða eftir heilan dag á hlaupum, pissa með níu mánaða barn í bumbu eða leggjast til hvílu eftir alltof margar vinnustundir. Þá verður maður að hafa upplifað bæði til þess að kunna að meta. Og njóta, þess sem maður hefur.

Ég er áþreifanlega þakklát fyrir fallega og góða fólkið í mínu lífi. Jafnvel þó ég hafi þurft að drepa nokkra dreka á leiðinni, til að kunna meta það til fulls.